Over rode oortjes en tijd voor actie

In de leeszaal van het Katholiek Documentatiecentrum (KDC) in Nijmegen zit een student met rooie oortjes stukken te lezen uit het PPR-archief. In het bijzonder de conclusies van de commissie-Trip, die werd ingesteld na de verkiezingsnederlaag van 1977. Hij is gefascineerd geraakt door een partij, die ontstond als afsplitsing en jaren later opging in een nieuw politiek samenwerkingsverband. Een mooi onderwerp voor zijn scriptie. Zo blijft geschiedenis actualiteitswaarde houden.  “Over rode oortjes en tijd voor actie” verder lezen

PPR Wapenfeit: de Oosterscheldekering

Door Kees Waagmeester

Wat beschouw jij als grootste wapenfeit van de PPR? Spontaan denk ik aan het kabinetsbesluit in 1974 om de Oosterscheldedam doorlaatbaar te maken. De PPR-ministers Van Doorn en Trip maken de collega’s in het kabinet-Den Uyl en de coalitiegenoten duidelijk dat het afsluiten van de Oosterschelde het einde van het kabinet zou betekenen. 

Foto van Vladimír Šiman (online) – Eigen werk, CC BY 3.0, link

Een doorlaatbare dam? Als belangrijkste wapenfeit? Ja, ook als ik langer nadenk over de vraag, blijf ik bij mijn keus. Omdat de manier waarop de PPR hier heeft geopereerd een goed voorbeeld is van hoe je volgens mij politiek moet bedrijven. Je moet sowieso bereid zijn regeringsverantwoordelijkheid te dragen als het even kan. En om in termen te blijven: om de slag te winnen moet je je strategie en tactiek op orde hebben. En dat had de PPR.

Het besluit was een compromis. Volgens de Deltawet moesten alle zeearmen worden afgesloten. Maar vissers, milieugroepen en watersporters wilden de Oosterschelde geheel open houden om het unieke milieu daar in stand te houden. In 1967 ontstaat een studiegroep met daarin ingenieurs en biologen die over alternatieven gingen nadenken. Voorwerk wordt ook gedaan door Constant van Waterschoot, lid van de Zeeuwse provinciale staten voor de PPR. De tegenstand is groot; de veiligheid staat immers voorop in de Deltawerken. Het lijkt maatschappelijk en politiek onmogelijk van de Deltawet af te wijken.

Maar al snel na zijn aantreden in 1973 doet het kabinet-Den Uyl een gouden zet: een commissie – de commissie-Klaasesz – moet bestuderen of er een alternatief is voor volledige afsluiting. Al begin 1974 ligt er een rapport: openhouden kan. En dan beginnen de ingenieurs en aannemers te ontwerpen en te rekenen, ofwel: anders te denken. Jonge ingenieurs krijgen een kans, de waterbouw maakt een enorme innovatiesprong waar de Nederlandse economie nog tientallen jaren van profiteert. Milieu- en natuurbeleid krijgt een serieuze status.

De doorlaatbare dam kwam er: het kon een belangrijk wapenfeit worden omdat het besluit goed werd voorbereid. En het zal het blijven omdat we er nog steeds de vruchten van plukken.

Kees Waagmeester geeft het stokje door aan Tineke van Oosten die nog een bijzondere rol speelde rond de Oosterschelde. Zie onderaan: 

Kees Waagmeester was eindredacteur van de PPR-Aktiekrant van 1973 tot 1977. Gemeenteraadslid voor de PPR in Alphen aan den Rijn van 1974 tot 1980. Was lid van de PPR van 1971 tot 1984 en daarna van de PvdA.

Reactie 

.

Tineke van Oosten reageert

Graag reageer ik met een wapenfeit. Maar eerst zou ik nog even op de eerste nieuwsbrief willen reageren. Mooi dat de Oosterscheldekering en de besluitvorming als eerste wapenfeit worden gememoreerd. Gelukkig wordt een studiegroep genoemd, die dat idee naar voren bracht. Laat ik nou deel uit gemaakt hebben van die studiegroep met de naam “Zeeuws Meer?”. Het was een studentenstudiegroep, interuniversitair (Delft, Utrecht, Wageningen, Leiden, Groningen), alle studenten in hun laatste studiejaar. Wij bedachten de stormvloedkering en bewezen dat het technisch mogelijk zou zijn. Wij presenteerden ons plan in de 2e Kamercommissie voor de waterstaat en hielpen Westerterp bij de verdediging in de 2e Kamer. Uit handen van Klaassesz kregen wij een prijs als waardering, maar ons werd wel gevraagd om niet met de ingenieurs van Rijkswaterstaat te praten. Hij was bang dat die knappe koppen zich “in hun kuif gepikt” zouden voelen door een stelletje studenten … (zwijggeld?). Daardoor hebben we eigenlijk nooit de waardering gekregen die we verdienden en zijn snel in het vergeetboek geraakt…

De redactie constateert dat PPR-ers op alle niveaus actief waren en hun bijdrage leverden…..

De energiescenario’s

De Energiescenario’s

Erik Jansen kijkt voor ons terug naar het PPR schrift Lastenverschuiving. Wij vroegen hem “Hoe kijk je daar nu tegen aan? Was de PPR de tijd ver vooruit?” Erik is nog steeds een PPR-er, zo menen we:  “Er zijn nu veel drastischer maatregelen nodig om de CO2 doelstellingen te halen: zoals halvering van de veestapel, rekeningrijden, en een meer serieuze CO2 emissiehandel of heffing“.  Maar waarom werd het PPR Schrift uitgegeven zonder er veel ruchtbaarheid aan te geven?

“De energiescenario’s” verder lezen

PPR Testament: wat was de betekenis van de PPR?

De PPR Reünie 2018 heeft er toe bijgedragen dat de rol en betekenis van de PPR ook in bredere kring in een ruimere context zijn geplaatst.
Het Katholiek Documentatiecentrum (KDC), dat het PPR-archief beheert, speelt hierbij een belangrijke rol. Inmiddels is de afdeling Geschiedenis van de Radboud Universiteit Nijmegen bereid gevonden om als opdrachtgever te fungeren. Gedacht wordt aan een postdoc., een zelfstandig wetenschappelijk onderzoek door een pas gepromoveerde (junior-)onderzoeker.

DoeL  “PPR Testament: wat was de betekenis van de PPR?” verder lezen

Oud-PPR was in ‘De Meerpaal’ in Dronten op 5 maart 2018

Het heeft wel even geduurd na april dit jaar!
Toen kreeg iedereen de 11e Rondzendbrief, bedoeld als de laatste: ter afsluiting van slechts enkele maanden van intensief e-mail-verkeer om zo veel als mogelijk kon worden, oud-PPR-leden bijeen te krijgen voor een ietwat nostalgische viering van de 50e verjaardag van de oprichting die toen plaats vond op een congres gehouden in dezelfde zaal. In amper tien weken tijd, na enkele voorbereidende en inleidende telefoontjes en e-mail-berichten, begonnen half december 2017; na tien Rondzendbrieven en een ‘oogst’ van rond de 300 adressen; na de 1e rondzendbrief die uitging op 10 januari 2018 naar rond 70 e-mail-adressen. Die 1e Rondzendbrief werd vanaf pprreunie2018@outlook.com in de dagen erna tot en met 14 januari aan nog enkele tientallen adressen nagezonden. Uit binnengekomen reacties bleek dat kopieën inmiddels al verder circuleerden. De 2e rondzendbrief ging op 15 januari 2018 uit naar rond 125 e-mail-adressen.

Met de 11e Rondzendbrief was alles rond, af en uit. Dat dachten we.  “Oud-PPR was in ‘De Meerpaal’ in Dronten op 5 maart 2018” verder lezen

Henri Dijksterhuis in Civis Mundi

Henri Dijksterhuis bezocht de PPR reunie, Hij miste iets.

`Het was zo knus op de reünie dat ik het gevoel van verzet en van de noodzakelijke strijd er heb gemist. Het is waanzinnig veel wat we allemaal nog niet hebben gedaan. Bram van Ojik beperkte zich in zijn verhaal tot de zeer beslist noodzakelijke, maar toch ook wel erg brave wil om als GroenLinks een vinger in de pap te willen hebben, als zijnde een erfenis van de PPR. ` Lees het artikel op de site van Civis Mundi hier

11e rondzendbrief

De nieuwste ontwikkeling is dat deze website in elk geval nog enkele jaren blijft bestaan.

Nu al veel dank aan Hein Albeda die de site installeerde en technisch bij de tijd hield. En dat ook nog wel een paar jaar wil blijven doen. Enkele royale giften tijdens de reünie garanderen ook de financiering van het voortbestaan. Meer hierover komt binnenkort op deze site te staan. “11e rondzendbrief” verder lezen