Milieupolitiek van de PPR

Yannick Heijmans schreef over de ontwikkeling van de milieupolitiek van de PPR. Er is in Nederland eigenlijk pas laat een groene partij opgekomen omdat de PPR zich al zo sterk maakte voor het milieu. Zo haalt Heijmans op dat volgens Lucas Reijnders de radicalen de enige kleine partij die op milieugebied effectief invloed heeft weten uit te oefenen op regeringsbeleid, hoewel de PSP als partij met milieuactivisme begon.

In de scriptie komen werken aan bod die de geschiedenis van het Nederlandse milieubeleid in het algemeen beschrijven. In hoeverre komt de PPR in deze literatuur aan de orde? De eventuele bijdrage die de PPR daaraan heeft geleverd is daardoor duidelijk geworden. Ook zijn de belangrijkste beleidsontwikkelingen tussen 1968 en 1989 in kaart gebracht. Vervolgens er gekeken naar werken over de opkomst van groene politiek in West-Europa en milieupolitiek van Nederlandse politieke partijen. Daarbij is ook de partijpolitieke geschiedschrijving over de PPR onderzocht om te ontdekken of daar haar milieupolitiek naar voren komt.

Zoals gemeld noemt Lucas Reijnders de PPR de enige kleine partij die op milieugebied effectief invloed heeft weten uit te oefenen. Maar waar Reijnders stelt dat de aandacht voor het milieuvraagstuk bij Nederlandse politieke partijen daalde vanaf 1977 en pas in 1988 weer terug in de aandacht kwam concludeert Heijmans dat na 1976 de belangstelling voor het milieuvraagstuk voor de PPR niet af, maar juist toe nam.

Wel geeft Heijmans aan dat de PPR na de teleurstellende Tweede Kamerverkiezingen van 1986 zich genoodzaakt voelde iets te veranderen. Het geitenwollensokkenimago kleefde teveel aan de PPR. Onder het nieuwe motto ‘vrolijk links’ probeerde de partij van haar ‘saaie’ imago af te komen. Dit had ook gevolgen voor haar milieupolitiek. De PPR paste haar visie ten aanzien van de economische orde wat aan. Zij accepteerde onder voorbehoud de markteconomie, want binnen een dergelijke economie moest er wel sprake zijn van een marktconform milieubeleid. Na 1985 verschoof de aandacht van de eindigheid van grondstoffen naar nieuwe problemen. Toen begon de PPR meer belangstelling te tonen voor de aantasting van de ozonlaag en het versterkt broeikaseffect. De ernst van beide kwesties werd door toenemende internationale ongerustheid ook in Nederland steeds duidelijker.

Al met al een zeer interessante scriptie voor iedereen die geinteresseerd is in de PPR en de ontwikkeling van milieupolitiek in Nederland na 1968. lees de pdf hier .